کد خبر : 3028
تاریخ انتشار : دوشنبه ۲۶ میزان ۱۳۹۵ - ۰:۳۰

دستاورد‌ها متناسب با قربانی‌ها نیست

دستاورد‌ها متناسب با قربانی‌ها نیست

هشت صبح – تا زمانی که رییس‌جمهور و رییس اجرایی در مدیران جنگ تجدیدنظر نکنند، وضعیت در میدان‌های نبرد به سود نیروهای امنیتی تغییر نمی‌کند. نیروهای امنیتی کشور با دادن قربانی‌های فراوان از حیات دولت مدرن در این سرزمین دفاع می‌کنند. به تناسب این قربانی‌های بی‌شمار، دستاورد‌ها اندک است. تنها دستاورد نیروهای امنیتی افغانستان با

هشت صبح – تا زمانی که رییس‌جمهور و رییس اجرایی در مدیران جنگ تجدیدنظر نکنند، وضعیت در میدان‌های نبرد به سود نیروهای امنیتی تغییر نمی‌کند. نیروهای امنیتی کشور با دادن قربانی‌های فراوان از حیات دولت مدرن در این سرزمین دفاع می‌کنند. به تناسب این قربانی‌های بی‌شمار، دستاورد‌ها اندک است. تنها دستاورد نیروهای امنیتی افغانستان با دادن آن همه قربانی بقای دولت است. بقای دولت به این معنا است که نیروهای امنیتی توانسته‌اند جلو ورود طالبان به کلان‌شهرها را بگیرند. جلوگیری از ورود آنان به کلان‌شهرها هم با تقدیم قربانی‌های فراوان صورت گرفته است. با این رقم درشت قربانی‌ها، باید دستاورد بیشتر از این می‌بود.
علت عمده دستاورد‌های ناچیز این است که مدیران جنگ آدم‌های حرفه‌ای نیستند. مثلا وزیر دفاع افغانستان شخصی است که توان مدیریت بحران را ندارد، نمی‌تواند در وضعیت بحرانی تصمیم مناسب بگیرد، هیچ فرمان جنگ و عملیات را تا حال امضا نکرده است. ایشان از زمانی که به این سمت تکیه زده‌اند، کم‌تر به میدان نبرد رفته‌اند. اگر هم رفته‌اند بیشتر از چند ساعت در میدان‌های نبرد نبوده‌اند. وقتی وزیر دفاع نتواند به ساحاتی که در آن فشار جنگ بیشتر است برود، چگونه می‌تواند فرماندهان مستقر در میدان نبرد را رهنمایی کند.
لوی‌درستیز افغانستان هم به جبهات کم‌تر سر می‌زند. صرف معاون لوی‌درستیز، وقتی‌که فشار در جایی بیشتر می‌شود، به آن‌جا می‌رود و سوق و اداره عملیات را به دوش می‌گیرد. وقتی که ناتو در افغانستان نیروی رزمی بود، لوی‌درستیزها و وزیران دفاع این کشورها به کرات به مناطق دوردست افغانستان سفر می‌کردند، در پایگاه‌ها شب را می‌گذشتاندند و از نزدیک کار و فعالیت نظامیان‌شان را بررسی می‌کردند. برخی از لوی‌درستیزها و وزیران دفاع، چندین شب را در قرارگاه‌های نظامی‌شان در مناطق مختلف افغانستان سپری کرده‌اند.
اما مدیران جنگ افغانستان، شاید خبر نداشته باشند که قرارگاه‌های اصلی نیروهای امنیتی در کدام بخش‌هایی از ولایات کندز یا هلمند موقعیت دارد. اگر آنان به این ولایات به‌صورت منظم سر می‌زدند و در قرارگاه‌ها شب و روز را می‌گذشتاندند و از نزدیک فعالیت‌های دشمن را رصد می‌کردند، شاید وضعیت به این اندازه بد نمی‌بود. نیروهای افغانستان به لحاظ امکانات و تجهیزات در موقعیت مناسبی قرار دارند. همه نوع منابع و امکانات مورد نیاز در جنگ در اختیار نیروهای امنیتی است، اما رهبری ضعیف سبب شده است که از این منابع آن طوری که باید استفاده نشود و دستاورد‌ها متناسب به قربانی‌های نیروهای امنیتی نباشد.
اگر مقام‌های ارشد امنیتی احساس می‌کنند که نمی‌توانند از عهده کاری که به آنان سپرده شده است برآیند، باید شرافتمندانه به رییس‌جمهور و رییس اجرایی ابلاغ کنند که قادر به مدیریت جنگ کنونی نیستند. وقتی مقام‌های کنونی احساس مسوولیت کنند و به رییس‌جمهور و رییس اجرایی ناتوانی‌شان را اعتراف کنند، سران حکومت ناگزیر خواهند شد تا اشخاص دیگری را به جای آنان بگمارند. اگر مدیران کنونی جنگ نه ابتکار داشته باشند و نه به ناتوانی خود اعتراف کنند، باید بدانند که در آینده شرم‌سار خون‌هایی خواهند بود که در دفاع از دولت افغانستان روزانه در دشت‌های هلمند و در روستا‌های اطراف کندز و فراه ریخته می‌شود. سران حکومت باید هرچه زودتر به مشکل ضعف رهبری در نیروهای مسلح افغانستان توجه کنند تا حداقل دستاورد متناسب به قربانی‌ها شود.

برچسب ها :

ناموجود
ارسال نظر شما
مجموع نظرات : 0 در انتظار بررسی : 0 انتشار یافته : ۰
  • نظرات ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیران سایت منتشر خواهد شد.
  • نظراتی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • نظراتی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.